Yemaya

Yemaya

Yemaya is de Orisha van de zee, waar het leven op aarde begon—Yemaya, Moeder van alle Leven, de Grote Moeder. Net als menselijke moeders kent zij vele vormen van moederschap, verschillende manieren van zijn. Zoals de zee kan zij kalm en vredig zijn, maar ook ruw en stormachtig; zij kan diepe en gevaarlijke onderstromen verbergen, onvoorspelbaar zijn, uitvallen of zich plots terugtrekken.

Er zijn veel verschillende wegen (caminos) van Yemaya, en elk daarvan drukt een ander aspect van haar natuur uit. De eerste Yemaya die ik tegenkwam op mijn reis binnen de religie  was Yemaya Asesu, Yemaya van de schuimende kusten en de stille wateren. Haar kinderen zijn over het algemeen liefdevol, zorgzaam en kalmerend, maar soms moeilijk te bereiken—ze lijken afwezig of doof voor de wereld, verdiept in hun eigen innerlijke wereld.

Mijn pad van Yemaya is Yemaya Ogunte, het felle krijgerspad dat verbonden is met Ogun, die de weg vrijmaakt met zijn machete. Yemaya Ogunte hanteert ook een machete, en wanneer ze wordt opgejaagd, kleurt haar bloedvergieten de zee rood.

Ogunte is de beschrmheilige van de harde liefde – tough love. Zij is de moeder die haar kinderen leert te vechten om te overleven. Zij gaat het uiterste gaan om ze verder te helpen in het leven, als dat nodig is. Ogunte leert ons de hartverscheurende lessen van harde liefde—wanneer het niet langer de taak van een moeder is om haar kinderen op haar golven te dragen, ze te koesteren en redden, maar ze los te laten en ze zelf hun weg laten vinden om sterker uit te komen aan de andere kant.

Yemaya Ogunte helpt ons het ultieme offer te begrijpen dat een moeder soms moet brengen, en geeft moeders in nood de kracht om standvastig te blijven.